Als zij-instromer in het basisonderwijs word je (vaak) direct voor de klas gezet. Dat is immers ook het idee van een zij-instromer. Je doorloopt een zwaar assessment waarbij je aantoont dat je de tijdelijke bevoegdheid aan kan. En dat je de tijdelijke bevoegdheid binnen twee jaar om kan zetten naar een officiĆ«le bevoegdheid. Bij de ene school betekent dit dat je direct alleen voor de klas staat. Je wordt dan letterlijk in het diepe gegooid. Bij de andere school (zoals in mijn geval) krijg je veel begeleiding de eerste weken, waarna je alsnog in het diepe wordt gegooid šŸ˜‰

Mijn eerste ochtend alleen, Top!

Mijn eerste ochtend alleen was in de tweede week van mijn carriĆØre als (zij-instroom) meester. Mijn duo-partner was die ochtend niet aanwezig op school. Een goede test voor mij om te kijken of ik de klas echt onder controle zou hebben, en of ik mijn eigen lessen kon verzorgen. Door de avond ervoor mijn lessen (Opening, Rekenen, Taal) goed voor te bereiden kwam ik die ochtend goed beslagen ten ijs. Het voelde alsof ik al kon zwemmen en zelfs zonder bandjes.

De ochtend verliep top! Ik merkte dat ik er samen met de kinderen lol in had. De aandacht van de klas was goed. Ik heb iedereen duidelijk kunnen maken wat mijn regels zijn en hoe we met elkaar omgaan. De hele ochtend voelde als een grote overwinning en ik had het gevoel dat ik de hele wereld aan kon.

De tweede ochtend alleen, Flop?

Met het gevoel van de week ervoor nog in mijn lijf was het in de derde week weer tijd voor een ochtend alleen. Ook dit keer had ik mijn lessen (Opening, Rekenen, Taal) goed voorbereid. Daarnaast zouden we een dans en fotografie workshop hebben van Kunstklik Delft (Dansbouwplaats 2.0). Dus wat kon er mis gaan?

Een hele hoop kwam ik achter. Het voelde als een flop. Niks liep zoals ik bedacht had. Het ging allemaal net even anders. Kinderen waren onrustig en daagde elkaar en mij uit. De concentratie was ver te zoeken. Tijdens de workshop bleek dat 1,5 uur luisteren, en dansen echt te veel gevraagd was.

Van Top naar Flop?

Van top naar flop in Ć©Ć©n week tijd voelde als falen. Ik ben niet gewend dat een situatie zo uit mijn handen glipt en oncontroleerbaar voelde. Maar was dat ook zo, of was het mijn eigen perceptie?

Als ik het achteraf bekijk viel het allemaal wel mee. De rekenopgaven zijn super goed gemaakt. Dus de rekenles waarbij ik moest bijsturen door de situatie(s) die ik niet voorzien had waren effectief geweest. Na de lunch kwamen alle leerlingen weer blij en met een goede energie binnen. Van het verstorende gedrag in de ochtend was geen sprake meer. De middag verliep weer als vanouds en iedereen ging blij en opgewekt naar huis.

Het schijnt er allemaal bij te horen. Dat is wat mijn collega’s aangeven. Het bleek niet alleen bij mij ene lastige dag, ook andere klassen waren onrustig. Redenen daarvoor zijn onder andere dat de vakantie voor de deur staat, leerlingen zijn toe aan een break en ze voelen de aankomende vrijheid. Dat heeft duidelijk zijn weerslag. Daarnaast is het soms ook gewoon zo. Het is niet altijd te verklaren waarom een dag loopt zoals hij loopt.

Op gevoel en kennis

Door dit soort ervaringen kom ik steeds meer in mijn rol als leraar basisonderwijs. Ik heb nu wel geleerd dat er naast kennis ook veel gevoel bij komt kijken. Misschien nog wel meer dan alleen maar cijfers, boekjes, studies en theorieƫn. Hoe voelt de groep, hoe voel ik mijzelf, hoe reageren de leerlingen (daarop), hoeveel ruimte geef ik ze, wat voor dag is het. Het zijn allemaal factoren die meewegen voor een top of flop dag. Gelukkig wegen de tops vele malen zwaarder dan de flops!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.