Na 2 weken begin ik mijn klas steeds beter te kennen. Ik ken de gezichten en de namen. En ik weet tijdens de les wat ik kan verwachten. Wat dat betreft zijn de leerlingen in mijn klas een open boek, waar ze het liefste zelf graag hardop uit voorlezen. Maar na 2 weken heb ik ook ervaren dat het veel verder gaat dan alleen namen en gezichten.

Er waren veel beelden en ideeën die ik van het onderwijs had voordat ik begon aan mijn zij-instroomtraject. Maar de enorme complexiteit van het vak van leraar is mij pas echt duidelijk na mijn eerste 2 weken voor de klas. Geen één dag is hetzelfde. Maar ook geen één leerling is hetzelfde. Allemaal hebben ze hun eigen persoonlijkheid, verhaal en situatie thuis. En dat nemen ze allemaal mee de klas in. Het gevolg is een enorme diversiteit aan leerlingen die allemaal hun eigen begeleiding en sturing nodig hebben.

Meer dan lesgeven alleen

Om elke leerling tegemoet te komen in zijn of haar kennisbehoefte zijn er veel methodes en manieren om op de juiste zoveel mogelijk kennis over te brengen. Zo zijn er binnen een klas bijvoorbeeld al verschillende groepen met eigen instructieniveaus. Maar dat niet alleen. Alle leerlingen worden ook nog uitgedaagd om hun persoonlijkheid te ontdekken en te vergroten. Elke leraar heeft hierover zijn eigen ideeën en heeft zijn eigen aanpak (vaak binnen de richtlijnen van de school). Maar allemaal hebben ze hetzelfde doel. In een veilige omgeving een kind zichzelf laten ontwikkelen op het vlak van persoonlijkheid en kennis.

En ik ben er ondertussen wel achter dat dit bizar veel inzet, passie en gedrevenheid vergt van leraren en leraressen. Al het contact met de leerlingen, de ouders, extra begeleiders, extra instanties. Het vergt gigantisch veel van een leraar. Ik zie om mij heen zoveel meer dan alleen maar les geven. Ik vraag me af hoe ik dat zelf ooit allemaal in mijn 32 uur ga krijgen. Ik vermoed (en weet eigenlijk wel zeker) dat dat niet zomaar gaat lukken. En waarschijnlijk helemaal niet.

Één van mijn doelen als leraar

Ik vind het bijzonder om te zien hoeveel betrokkenheid er bij mijn collega’s is om elke leerling zijn eigen weg te laten bewandelen. En om leerlingen samen met hun ouders daar in te (onder)steunen. Wij hebben wat dat betreft een heerlijke school. “What you see is what you get” is bij ons een regelmatig gehoorde uitspraak. Iets waar ik als voormalig Rotterdammer wel van hou. Na twee weken lesgeven en interactie met al die verschillende leerlingen is mij één ding wel duidelijk geworden. Ik hoop zelf ook zo’n leraar te worden die elke leerling zijn eigen verhaal kan laten vertellen en leven.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.